Regija

Sve je isto, samo Miloševića nema

Slobodan Milošević i Aleksandar Vučić @opcija.net

Gledajući na godišnjice koje su se obilježavale ili kojih su se pojedini mediji u Srbiji, ali i regionu prisjećali u odnosu na 5. oktobar 2000. godine, nameće se uvijek skoro pa isti zaključak – sve je isto, samo Slobodana Miloševića nema. A zašto je upravo tako?

Možda se najbolja definicija stanja nakon 5. oktobra 2000. godine, odnosno dana kad je tadašnji predsjednik Srbije Slobodan Milošević nakon ogromnih demonstracija konačno prihvatio izborni poraz, može opisati kroz stvari koje je ta država propustila uraditi u danima i godinama nakon “odlaska Miloševića”.

Kao prva stvar, koja se nije dogodila u Srbiji nakon 5. oktobra i to u velikom procentu, jeste izostanak lustracije koja bi iz javnog i političkog života Srbije uklonila one osobe koje su bile aktivne u službi Miloševićevog režima.

Ništa se nije promijenilo u posljednjih 20 godina

Tako smo u situaciji da su među vodećim političkim funkcionerima današnje Srbije upravo ljudi koji su bili aktivni učesnici Miloševićevog režima ili su ga podržavali u najvećoj mjeri.

Pojedini analitičari, kao dokaz da se u Srbiji zapravo ništa i nije promijenilo u posljednjih 20 godina, u prvi plan uvijek postavljaju “malog Slobu“, odnosno Ivicu Dačića aktuelnog ministra vanjskih poslova Srbije.

Politička karijera i javni nastupi Ivice Dačića u posljednje dvije decenije upravo su najviše “zaslužni” kako bi se nasljeđe Miloševićevog režima i danas itekako moglo osjetiti u Srbiji, ali i u širem regionu.

Mirin “potrčko” i Šešeljev “učenik”

Osim “malog Slobe“, duhove prošlosti Miloševićeve Srbije itekako možemo primjetiti i kroz aktuelnog ministra odbrane Aleksandra Vulina, kojeg mnogi analitičari opisuju kao “potrčka Mire Marković“, nekadašnje supruge Slobodana Miloševića.

Navedeni dvojac bio bi nepotpun bez bivšeg “Šešeljevog učenika”Aleksandra Vučića, aktuelnog predsjednika Srbije, kojeg se na spomen Miloševićevog režima mediji “automatski” prisjećaju isključivo po njegovom govoru iz Skupštine Srbije 1995. godine o “ubistvu 100 muslimana za jednog Srbina” ili govora iz Gline (Hrvatska) o “Velikoj Srbiji” te iste godine.

Srbija – tragedija od države

Propuštena historijska prilika

Pa ipak, možda najveća greška opozicionih lidera nakon pada Miloševićevog režima 5. oktobra 2000. godine bila je u nespremnosti da se država Srbija istinski suoči sa događajima i zločinima počinjenih u njeno ime u ratovima na prostorima bivše Jugoslavije tokom devedesetih godina 20. vijeka.

Da se stanje u Srbiji u posljednjih 20 godina uopšte nije promjenilo svjedoči jedan od najpopularnijih tviteraša iz ove države koji je za svoju identifikaciju na ovoj društvenoj mreži uzeo upravo ime i prezime “Slobodana Miloševića“.

Podaci: Twitter

…opet vlast napravio Vučić

Sve je isto, samo mene nema“, kratko je povodom godišnjice “5. oktobra” napisao “Sloba s Twittera” za koga se jedino zna da je riječ o rođenom Beograđaninu sa trenutnom adresom stanovanja u SAD, odnosno u Kaliforniji.

“Milošević s Twittera” je široj javnosti nepoznat po svom stvarnom identitetu, ali su njegovi satirični i krajnje smiješni i humorom začinjeni osvrti na srbijansku svakodnevicu postali nešto što se prepričava danima.

Naravno, nije riječ o pravom Slobodanu Miloševiću, nego o osobi koja koristi njegov identitet na Twitteru i koja na ovoj društvenoj mreži ima skoro 400.000 pratitelja, što je za nekoga iz ovog regiona ogroman broj.

Pratite nas i na društvenim mrežama Facebook i Twitter. Zabranjeno je svako prenošenje sadržaja vijesti bez odobrenja redakcije - kontaktirajte nas.